زنبورها هنگام بچه زدن کندو و پس از ترک کندو و آویزان شدن روی شاخه یعنی بعد از تشکیل بچه تمام

خاطرات کندوی سابق را به کلی فراموش می کنند.بچه زدن کندو و دیگر قادر به پیدا کردن آن نیستند. در صورتی که همین ها تا چند ساعت پیش بعد از جمع آوری شهد یا گرده گل از روی گل هنگام بازگشت کندویشان را که بین چند و یاحتی چند صد کندوی دیگر قرار داشتند به راحتی و بدون اشتباه پیدا می کردند.

هرگاه زنبوردار به دلیلی خواست بچه به کندوی قدیمی برگردد باید ملکه را در خوشه با بچه پیدا کرده آن را بردارد.

پس از مدت کوتاهی خاطرات مربوط به کندوی سابق دوباره به مغز زنبورها برگشته و به کندوی سابقشان برمی گردند. این کار معمولا با جمعیت هایی می کنند که چند بچه داده و در نتیجه زیاد ضعیف شده اند.

اگر بچه برحسب اتفاق ملکه اش را هنگام بچه دادن از دست بدهد باز زنبورهایش به کندوی سابق برگردد.

بچه زنبور

ترمز دادن بچه زنبور

بعضی از بچه ها لجاجت در ترک کندو دارند. یعنی پس از اینکه از شاخه درخت به داخل کندو ریخته شدند پس از مدت کوتاهی آن را ترک می کنند.

هرگاه دوباره و سه بار به داخل کندو ریخته شدند بازهم آن را ترک می کنند. حتی اگر شما بچه را با عسل تغذیه نکرده باشید. در این حال باید بچه را ترمز داد.

برای ترمز دادن باید نخست یک قاب با لاروهای سرباز از کندویی برداشته آن را داخل کندوی خالی آویزان نمود آنگاه بچه لجوج را داخلش ریخت. زنبورها مشغول تغذیه لاروها شده و دیگر کندو را معمولا ترک نمی کنند.

بچه زنبور

تغذیه بچه زنبور

بچه زنبور طبیعی پس از آن که گرفته و در کندویی جای داده شده نباید در سه روز اول تغذیه گردد.

در صورت تغذیه چه بسا از کندو فرار می کند. زیرا زنبورها کمی پیش از بچه دادن به قاب های عسل داخل کندو هجوم برده وآنقدر عسل بر می دارد که عسلدانشان پر می شود.

این مقدار عسل برای سه روزشان کافی است. از روز چهارم باید آن را با شربت یک به یک عسل و آب به مدت یک هفته و هر شب حدود نیم تا یک لیتر تغذیه کرد.

برعکس بچه اگر مصنوعا گرفته شود از همان روز اول می تواند تغذیه گردد.

منبع از کتاب دکتر شهرستانی

منبع سایت

فهرست