ساختمان خارجی بدن هر زنبور عسل از سه قسمت مختلف تشکیل می شود.

ساختمان خارجی بدن زنبور عسل :سر، سینه، شکم

سر

در جلوترین قسمت بدن قرار داشته و شامل اعضای زیر است.

دو عدد چشم مرکب، سه عدد چشم ساده، دو عدد آنتن و دهان لا خرطوم.

دو عدد چشم مرکب

دو عدد چشم مرکبکه در طرفین سر قرار دارند. هر چشم زنبور نر تقریبا از ده هزار و زنبور کارگر و ملکه از پنج هزار چشم ساده تشکیل می گردد.

طرز قرار گرفتن بزرگی چشم ها وسیله ای است که زنبوردار به کمک آن به راحتی می تواند زنبور نر را از کارگر تشخیص دهد.

زیرا چشم های زنبور نر بزرگتر بوده و از عقب سر بهم می رسند. ولی در زنبور کارگر و ملکه بهم نمی رسند.

سه عدد چشم خیلی کوچک

سه عدد چشم خیلی کوچک در پیشانی به نام چشم های ساده که کارشان به درستی معلوم نیست.

تصور می گردد که آن ها سمت نور و محل قرار گرفتن خورشید را به زنبورها نشان می دهند.

دو عدد آنتن

دو عدد آنتن یا شاخک که کارها آن ها لمس کردن و بوییدن است. هرآنتن ملکه و کارگر از ۱۲ قسمت و در زنبور نر از ۱۳ قسمت به هم متصل شده نشکیل می گردد.

دهان همراه با خرطوم

زنبور به کمک خرطوم شهد را از روی گل ها جمع آوری و از راه دهان به داخل کیسه عسلی می فرستند.

سینه

از سه حلقه کیتنی درست شده که سخت به یکدیگر چسبیده اند. میتن ماده ی سخت و شکننده ای است که بدن همه حشرات از جمله زنبور عسل را می پوشاند و اعضا زیر بدان اتصال دارند:

بال ها

چهار عدد بال یا پر که دو عدد آن ها بال های جلویی و دو عدد دیگر بال های عقبی نامیده می شوند.

پاها

شش عدد پا که جفت عقب آن دارای حفرهایی به نام سبد می باشند و زنبور عسل در دوران فعالیت خود گرده های گل را در آن پر و با خود به کندو حمل می کند.

این سبدها در کارگران بزرگتر از نرها هستند.

شکم

در قسمت انتهایی ساختمان خارجی بدن زنبور عسل قرار داشته از ۶ نیم حلقه کیتینی پشتی و ۶ نیم حلقه شکمی تشکیل شده است

در انتهای شکم مخرج برای دفع مدفوعات دیده می شود. از این راه همین مخرج زنبور قادر است خاری را که در داخل بدنش جای دارد خارج کرده نیش بزند.

نیش زنبور ها مثل قلاب ماهیگیری دارای ۱۵ تا ۱۶ عدد خار وارونه است. به همین دلیل هر وقت نیشش را داخل گوشت بدن پستانداران فرو کند قادر به بیرون آوردنش نبوده و هنگام خارج کردن آن در اثر تقلا پاره می شود.

جراحات حاصله در اثر پاره شدن عضلات متصل به نیش پس از مدت کمی باعث مرگش می گردد.

ولی این موضوع بین زنبورها و به طور کلی همه حشرات صادق نیست زیرا بدنشان به جای گوشت از کیتین پوشیده شده است.

در اثر نیش زدن کیتین زنبورها یا حشرات نیش خورده می شکند و زنبور به راحتی می تواند پس از نیش زدن، نیش خود را دوباره خارج کند.

زنده بماند تنها نیش ملکه صاف و بدون خارهای وارونه است به همین دلیل هرگاه نیشش را داخل بدن پستاندارن فرو کند به راحتی می تواند آن را بیرون بکشد.

بدون اینکه صدمه ای ببیند ولی وی خیلی به ندرت از نیشش استفاده می کند. زنبور نر می تواند نیش بزند چون اصلا نیش ندارد.

منبع از کتاب دکتر شهرستانی

منبع از سایت

فهرست