زنبور عسل ایرانی

زنبور عسل ایرانی

نامی است Goetze پرفسور در دانشگاه بن (آلمان غربی) بر روی زنبور عسل ایرانی گذاشته است. موطن این نژاد کوه های البرز و ایران مرکزی است.

کلمه Meda از سلسه پادشاهان مادی ها که قبل از هخامنشیان در ایران حکومت می کردند گرفته شده.

بعضی ها همین نژاد را به نام A.M. Persica نیز می خوانند.

رنگ بدنشان در قسمت شکم زرد متمایل به قهوه ای تیره و در حلقه شکمشان سیاه- تیره است.

بسیار نیش زن بوده و تمایل زیادی به بچه دادن دارند. بره موم جمع می کنند.ولی نه به اندازه وشدت نژاد قفقازی.

مقدار غذای لازم برای مصرف زمستانیشان از همه نژادهای مثل زنبور ایتالیایی و زنبور قفقازی و زنبور کارنیکا و کارنیولان کمتر است.

از لحاظ قعالیت خوب بوده و در اردبیهشت و اوایل خرداد ماه به حداکثر رشد سالانه شان می رسند.

تمایل به غارت دارن. زمستان های سرد را خوب تحمل می کنند.

علت نیش زدن زیادشان در این است. که هیچ فعالیت علمی برای بهتر کردن نژادشان تا این ساعت به عمل نیامده و زنبورهای موجود در روستاهای ایران عملا با زنبورهای وحشی فرق ندارد.

تمام حالات آن ها را از خود نشان میدهند.

زنبور ایرانی

مسلما اگر زنبور عسل ایرانی این نژاد را کمی تحت کنترل دقیق گرفته و چند سالی به تحقیق و انتخاب آن ها بپردازیم کم کم خواهیم توانست.

بعضی از خواص بد آن ها را از جمله نیش زدنشان را تعدیل کرده.

خواص خوبشان را حفظ کرد و یا بهتر کنیم.

منبع از کتاب دکتر شهرستانی

منبع سایت

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

توسط
تومان