پس از برداشت محصول با اکستراکتور اگر شانهای عسل گیری آغشته به عسل دور از دسترس زنبورها قرار داده نشوند. زنبورها به آلوده شدن به عسل حمله ور می شوند.

و کم کم در آنها حس غارت ایجاد می گردد که برای زنبورستان بسیار خطرناک است و می تواند باعث از بین رفتن تعدادی از جمعیتهای ضعیف و حتی متوسط گردد.

برای احتراز از آن باید بر روی هر قاب اکستراکتور شده و آغشته به عسل ۴ مشت آب ریخته آنهارا داخل جمعیتهای قوی آویزان کرده تا زنبورها عسل ها را در داخل کندو لیسیده و قاب را کاملا تمیز نمایند.

ریختن آب روی شانها خیلی لازم است و به هیچ وجه نباید آنها را بدون آب پاشی داخل کندو آویزان نمود چون می تواند باعث تلف شدن تعداد زیادی از زنبورهای جوان که هنوز به پرواز و در نتیجه تهیه آب برای رفع تشنگیشان که هنگام تعمیر و مرمت سلولها مومی دوچارش می شوند نیستند گردد.

قابهای لیسیده و تمیز شده را روز بعد از کندوها برداشته داخل یک اشکاف و دور از دسترس پروانه های کرم موم خوار ذخیره می کنند.

عسل

سمت سوراخ پرواز زنبور عسل

اغلب زنبورداران کشور ما عقیده بر آن است که پس از مهاجرت کندوها را باید طوری مستقر نمود که سوراخهای پروازشان به سمت مشرق باشند تا صبح زود اولین اشعه خورشید به داخل سوراخ پروازشان تابیده ودر نتیجه زنبورها زودتر کار و فعالیتشان را شروع می کنند.

شاید واقعا هم کندوهایی که سوراخ های پروازشان به سمت آفتاب است ده دقیقه زودتر فعالیت را آغاز نمایند ولی ۱۰ دقیقه در زندگی جمعیت آنقدر بی اهمیت است که به راحتی می توان از آن صرف نظر کرد.

توصیه در این باره بدین طریق می تواند باشد که سوراخهای پرواز کندوها در هر منطقه سمت مخالف باد همان منطقه شوند تا باد نتواند از راه سوراخها پرواز مستقیما به داخل کندو تاخته و زندگی آرام جمعیتها را مختل نمایند.

چه سد شدن فضای داخل کندو به علت دخول باد مانع از تخم گذاری ملکه و رشد طبیعی لاروها می گردد. زیرا لاروها برای رشد و همچنین ملکه برای تخمگذاری نیاز به یک گرمای ۳۵ درجه ثابت دارند.

این گرمای ثابت وسیله بادی که از راه سوراخها پرواز به داخل کندو نفوذ می کنند و تغییر می یابد. بالا بردن دوباره گرما داخلی کندو تا ۳۵ درجه و ثابت نگه داشتن آن در شرایط وجود باد برای زنبورها کار بسیار مشکلی است و برای ایجاد چنین تعادلی آنها ناچارند مقدار زیادی عسل مصرف نمایند.

که این همیشه به ضرر زنبوردار است مقایسه مقدار عسل راکه کندوهای که سوراخ پرازشان به سمت مشرق است سالیانه بیشتر به کندو می آورند به مقداری که در نتیجه باد به سوراخهای پروازشان زیادتر مصرف می کنند. نشان می دهد که بهتر است سوراخهای پرواز کندوها را سمت مخالف باد منطقه گذاشت.

منبع از کتاب دکتر شهرستانی شانهای عسل گیری

فهرست